هدف ایرنا گسترش اطلاع رسانی است. لذا انتشار این مطلب به معنای تائید محتوای آن نیست

کد خبر: 82419630 (5823225) | تاریخ خبر: 19/11/1395 | ساعت: 10:50|
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

مصلحت در مواجهه با ترامپ

تهران- ایرنا- شیفتگی و نفرت، مدار و دو احساس غالب در روابط ایران و آمریکا بوده است. دایره بسته‌ای که روابط میان تهران و واشنگتن از آغاز تا امروز گرفتار آن بوده است. ایرانیان به همان نسبت که از اقدامات مورگان شوستر، فشار و اخطار آمریکا برای تخلیه ایران از جانب روس‌ها خاطرات مثبت دارند به همان نسبت و شاید بیشتر، از نقش آمریکا در کودتا علیه دولت ملی مصدق، جنگ تحمیلی صدام علیه ایران و... خاطرات منفی دارند.

در ادامه این یادداشت که در روزنامه آرمان به قلم صادق ملکی کار‌شناس و تحلیلگر ارشد سیاسی نگاشته شد، آمده است: اما ایرانیان به این نکته کمتر توجه کرده‌اند که نقش آمریکا در بسیاری از کشور‌ها کم و بیش بر همین منوال بوده است. آمریکا یک قدرت هژمون بوده و روابط غالب کشورها با این کشور همیشه با بیم و امید همراه بوده است. از منظری بر خلاف اوباما، ترامپ نماینده عریان نظام سلطه و ظالم آمریکا است.

دوست داشتن یا نداشتن، شیفتگی یا نفرت تاثیر چندانی بر ماهیت قدرتی به نام آمریکا ندارد. اگرچه قدرت آمریکا در بخش‌هایی حاصل قابلیت ‌های داخلی و درونی آن است، با این وجود بخش مهمی از قدرت آمریکا نیز حاصل دخالت ‌ها، گسترش دایره نفوذ و تاثیرگذاری خارج از مرزهای این کشور است. چین و روسیه دو خصم قسم‌خورده آمریکا در دوران جنگ سرد، در روابط امروز خود با آمریکا اگر نگوییم از دایره نفرت به مدار شیفتگی رسیده‌اند، در نگاه حداقلی در مسیر تعامل گام برمی‌دارند.

مسکو و پکن دیروز کجا ایستاده بودند و امروز کجایند. با این وجود مشکلات پکن و مسکو با واشنگتن پایان‌نیافته است اما آنان با درک تغییرات به ضرورت انطباق خویش با آن عمل کرده‌اند. قبل از برجام، ایران و آمریکا در ارتباط با یکدیگر در جایی ایستاده بودند که چهار دهه پیش قرار داشتند. فارغ از هر تحلیلی، برجام نقطه تغییر و تحول در این مسیر بود. با برجام ایران و آمریکا به پذیرش هنجارهایی رسیدند که قبل از آن تابو بوده و دو طرف مایل به رسیدن و پایبندی به آن نبودند.

اگرچه همچنان مشکلات روابط ما با آمریکا با اعلام تحریم‌های جدید پایان ناپذیر می‌نماید، اما برجام را نه ما و نه آمریکا برهم نخواهیم زد. فرصت پس از برجام را ایران و آمریکا، برای کاهش تنش از دست دادند، اما از دست دادن فرصت‌ها نباید ما را از درایت و هوشیاری امروز دور نماید. ترامپ پدیده نامیمونی است که نباید با‌ ساز آن رقصید. او آمده است نه برجام، بلکه نظم و آرامش نسبی حاکم بر جهان را برهم زند.

در مدت کوتاه استقرار ترامپ در کاخ سفید، او به مکزیک، آلمان، استرالیا و... تاخته و از خود رفتاری خارج از عرف سیاسی به نمایش گذاشته است. بگذاریم و فرصت دهیم تا کشورهای دیگر و سیستم آمریکا رفتار ترامپ را اصلاح و تنظیم نمایند. عمل متقابل در قابلیت‌های نامتعارف معنا ندارد. در رفتار ترامپ با ایران باید کینه‌های سنگین ناشی از اقداماتی چون اشغال سفارت آمریکا یا اسارت و تحقیر تفنگداران آن کشور در خلیج فارس مدنظر قرار گرفته و لذا باید با حفظ عزت و لحاظ حکمت، با مصلحت عمل کرد.

اما دو نکته و دو سخن با شیفتگان و دشمنان آمریکا: نخست اینکه شیفتگان آمریکا بدانند که حل مشکلات روابط با آمریکا و به فرض محال حتی رعایت مسائل حقوق بشر مدنظر آمریکا یا ایجاد محدودیت در توان موشکی پایان خصومت آمریکا با ایران نخواهد بود. مشکل اصلی واشنگتن با تهران، در استقلال عمل ایران است. دوم هم توجه به این موضوع است که دشمنان آمریکا بدانند آمریکا واقعیت ژئوپلیتیک حاکم بر جهان است. عرصه و صحنه سیاست، حرکت بر چرخه زندگی است.

در ارتباط با آمریکا نه در مسیر شیفتگی و نه دشمنی، بلکه باید در مسیر خاکستری گام برداشت. اعتماد به آمریکا ساده لوحی است، اما ساده لوحی بیشتر، آن خواهد بود که بپنداریم طنین مرگ بر آمریکا، در عرصه میدانی نیز قابلیت تحقق خواهد داشت.

*منبع: روزنامه آرمان،‌ 1395.11.19
** گروه اطلاع رسانی**9117**9131** انتشاردهنده: شهربانو جمعه

انتهای پیام /*

باشگاه مخاطبان ایرنا

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
فرستنده: *  
پست الکترونیک:
نظر:
ارسال یادداشت:
 
کد امنیتی
ارسال